Кина откри како планира да слета луѓе на Месечината во 2029 година
Заменикот главен конструктор на кинеската програма за истражување на Месечината, Ванг Сјанг, на Седмиот научен симпозиум за пилотирана космонаутика во Пекинг ги откри клучните детали за планот на Пекинг да испрати луѓе на Земјиниот природен сателит до крајот на оваа деценија.
Додека глобалната јавност со неизвесност ги следи одложувањата на американската програма „Артемис“, Кина јасно потврди дека целта е зацртана за 2029 година, точно 60 години по историското слетување на „Аполо 11“.

Содржина:
- „Две лансирања, приближување и спојување во околомесечевата орбита“ е кинескиот пат до површината
- 26,3 мегањутни потисок наместо 34,5 кај „Сатурн V“ и 80,8 кај „Старшип“
- „Менгџоу“ во 2026 година, „Лањуе“ во 2027 година, двајца тајконаути во 2029 година
- „Пред 2030 година“ во Пекинг значи краен рок до 31 декември 2029 година
- Првата кинеска мисија нема да оди на јужниот пол, туку на полесни екваторијални широчини
„Две лансирања, приближување и спојување во околомесечевата орбита“ е кинескиот пат до површината
Како што објасни Ванг Сјанг, за спуштање на екипажот Кина ќе примени пристап познат како „две лансирања, приближување и спојување во околомесечевата орбита“.
Тоа значи дека вселенскиот брод со екипаж и модулот за слетување нема да патуваат заедно во една џиновска ракета, туку ќе бидат лансирани одделно со две ракети од новата генерација „Чангџенг-10“ („Долг марш-10“).
Оваа стратегија драстично се разликува од американскиот концепт од 1969 година, кога супермоќната ракета „Сатурн V“ со едно единствено лансирање ги носеше сите компоненти одеднаш.

26,3 мегањутни потисок наместо 34,5 кај „Сатурн V“ и 80,8 кај „Старшип“
Кинеската ракета „Чангџенг-10“ има потисок од 26,3 мегањутни. За споредба, „Сатурн V“ имаше 34,5 мегањутни, а новиот американски „Старшип“ достигнува 80,8 мегањутни.
Помалата потребна моќност овозможува побрз развој и помали трошоци, но бара исклучителна прецизност: двете летала самостојно ќе летаат до Месечината и дури таму ќе изведат автоматизирано спојување.

„Менгџоу“ во 2026 година, „Лањуе“ во 2027 година, двајца тајконаути во 2029 година
Сите клучни компоненти за кинеската лунарна мисија се развиваат според предвидениот распоред:
• Вселенскиот брод „Менгџоу“: Оваа година успешно го помина критичниот тест за итно спасување на екипажот во случај на хаварија при максимално динамичко оптоварување на ракетата.
• Лунарниот модул „Лањуе“: Модулот за слетување ги заврши првите динамички испитувања со посебен систем на сајли што ја симулира намалената гравитација на Месечината.
• 2026 година: Прво орбитално тестирање на бродот „Менгџоу“ без екипаж со ракетата „Чангџенг-10“.
• 2027 година: Беспилотно слетување на модулот „Лањуе“ на Месечината и успешно полетување назад кон Земјата.
• 2029 година: Двојно лансирање со двајца кинески астронаути, односно тајконаути, кои ќе стапнат на површината на Месечината и ќе поминат неколку дена во истражување и собирање примероци.
„Пред 2030 година“ во Пекинг значи краен рок до 31 декември 2029 година
Официјалната кинеска формулација гласи „пред 2030 година“, што во кинескиот јазик не остава простор за двосмисленост и означува краен рок до 31 декември 2029 година.
Оваа објава предизвика сериозна загриженост кај американските воздухопловни аналитичари. Американскиот план на НАСА со мисијата „Артемис 3“ моментално целосно зависи од успехот на вселенскиот брод „Старшип“ на Илон Маск, планиран за крајот на 2028 година.
Со оглед на огромната техничка сложеност на полнењето гориво во орбита и доцнењето на алтернативниот модул на „Блу Ориџин“, секое ново одложување на НАСА може да ѝ овозможи на Кина да стане првата нација во 21 век што спуштила човечко суштество на Месечината.
Првата кинеска мисија нема да оди на јужниот пол, туку на полесни екваторијални широчини
Единствената компромисна точка во кинескиот план е изборот на локацијата. Поради помалата носивост на ракетите, првата кинеска мисија ќе слета на пониските, екваторијални географски широчини, каде што условите се полесни.
Научно најинтересните јужни полови, богати со воден мраз, ќе останат цел за следните фази на нивната лунарна база.

Коментирај анонимно