Кина тргна во нова вселенска трка? По мисијата Шенжу-23, Пекинг сака човек на Месечината до 2030 — додека NASA го помести слетувањето за 2028

Содржина:

• Ракетата Лонг Марч 2-Ф успешно го испрати Шенжу-23 во орбитата и го реализираше клучното спојување со станицата Тјангонг
• Прв астронаут од Хонг Конг и научно-фокусирана мисија што вклучува годишен престој во вселената
• Светски експерти предупредуваат на предизвиците од долгиот престој во вселената и важноста на оперативните искуства за лунарната програма
• Кина забрзано тестира технологии за мисијата до Месечината, а светскиот просторен натпревар е во тек
• Кина создала сопствена вселенска станица откако беше исклучена од Меѓународната вселенска станица, но ги постигна првите светски подвизи

Ракетата Лонг Марч 2-Ф успешно го испрати Шенжу-23 во орбитата и го реализираше клучното спојување со станицата Тјангонг

Ракетата Лонг Марч 2-Ф се издигна во облак од пламен и чад точно во 23:08 часот по локално време од лансирниот центар Џиукуан во северозападната Гоби пустина. Според Кинеската агенција за вселенски човечки летови (CMSA), вселенскиот брод се одвои од ракетата десет минути подоцна и влезе во орбита – астронаутите се во добра здравствена состојба, лансирањето е во целост успешно. По лет од околу 3,5 часа, леталото успешно се спои со вселенската станица Тјангонг.

Прв астронаут од Хонг Конг и научно-фокусирана мисија што вклучува годишен престој во вселената

Во мисијата првпат учествува астронаут од Хонг Конг – 43-годишниот Ли Џијанг (Лаи Ка-јинг по кантонски), поранешен припадник на полицијата во Хонг Конг. Со него се и 39-годишниот инженер за вселенски летала Жу Јангжу и 39-годишниот поранешен воен пилот Жанг Жијуан, кој за првпат патува во вселената. Тимот ќе работи на научни проекти од областа на животните науки, материјалите, физиката на течности и медицината. Важен експеримент е едногодишниот престој во орбита, за да се изучат влијанијата на подолгиот престој во микрогравитација. Кој астронаут ќе остане година дена, ќе се одлучи во зависност од напредокот на мисијата, велат од CMSA.

Светски експерти предупредуваат на предизвиците од долгиот престој во вселената и важноста на оперативните искуства за лунарната програма

Ричард де Грис, астрофизичар од Универзитетот Маккуори во Австралија, објаснува дека предизвиците на долгите мисии се губење на густината на коските, слабеење на мускулите, изложеност на радијација, пореметувања на спиењето и психолошка замореност. Истакнува колку е важно да се поседуваат сигурни системи за рециклирање на вода и воздух и способности за медицинска интервенција во далечина. Според него, Кина гради драгоцено искуство за одржливо присуство на Тјангонг, а ваквите едногодишни мисии се чекор напред кон идни мисии на Месечината или длабоката вселена. “Една година во орбитата ја става и технологијата и човечкото тело во сосема друг режим на работа одошто претходните куси мисии на Шенжу”, објаснува де Грис.

Кина забрзано тестира технологии за мисијата до Месечината, а светскиот просторен натпревар е во тек

Кинеските екипажи досега остануваа по шест месеци во вселената. Мисијата Шенжу-23 е дел од кинескиот стремеж да се спушти астронаут на Месечината пред 2030 година, во трка во која учествуваат и САД преку програмата Артемис. Кина веќе во 2026 година ќе го тестира својот нов орбитален вселенски брод Менгжу, што треба да ја замени Шенжу линијта и да ги однесе кинеските астронаути до Месечината. Пекинг планира до 2035 година да ја изгради првата фаза од Меѓународната лунарна истражувачка база (ILRS) и да пречека прв странски астронаут – од Пакистан – на Тјангонг до крајот на годинава. Последниве 30 години Кина вложува милијарди и ги прошири космичките програми за да ги достигне САД, Русија и Европа.

Кина создала сопствена вселенска станица откако беше исклучена од Меѓународната вселенска станица, но ги постигна првите светски подвизи

Во 2019 година Кина постави сонда (Чанге-4) на далечната страна од Месечината – прв ваков подвиг во историјата. Во 2021 година Кина слета мал ровер на Марс. Кина е формално исклучена од Меѓународната вселенска станица од 2011 поради забрана од САД, но тоа ја поттикна да развие сопствена станица и да стане една од најбрзо развивачките вселенски сили во светот.