Мајките кои одгледале генијалци: Жените од сенка чии деца го промениле светот

Содржина:

• Марија Достоевска – мајката на човекот кој ги разбирал најмрачните тајни на човечката душа
• Ана Тимофеевна Гагарина – мајката на првиот човек што полета во вселената
• Ненси Елиот Едисон – жената која не дозволила нејзиниот син да се откаже од себе
• Паулина Ајнштајн – мајката која ја препознала посебноста на својот син
• Ана Марија Моцарт – мајката на еден од најголемите музички генијалци

Марија Достоевска – мајката на човекот кој ги разбирал најмрачните тајни на човечката душа

Пред Фјодор Михајлович Достоевски да стане еден од најголемите романсиери во светската книжевност, неговиот дом бил исполнет со тивката и топла грижа на неговата мајка, Марија Фјодоровна Нечаева.
Додека татко му бил строг воен лекар со тежок карактер, Марија му ја отворила вратата на малиот Фјодор кон волшебниот свет на руската народна поезија, бајките и религиозната мисла.
Таа починала во 1837 година од туберкулоза. Не доживеала да ги види неговите ремек-дела како „Злосторство и казна“ или „Браќа Карамазови“, но нејзината бескрајна нежност засекогаш останала длабоко врежана во душата на Достоевски, служејќи како модел за неговите најчисти литературни хероини.

Ана Тимофеевна Гагарина – мајката на првиот човек што полета во вселената

Малкумина денес знаат за неверојатната животна приказна на Ана Тимофеевна Гагарина, мајката која го родила и го одгледала Јуриј Гагарин.
Родена во 1903 година во сиромашно руско селско семејство, уште од тинејџерските години напорно работела на фарма, но поседувала исклучителна природна интелигенција и страст за читање книги.
За време на Втората светска војна нивното село паднало под нацистичка окупација. Германските војници го исфрлиле семејството од нивната куќа, па Ана со децата морала да преживува под земја.
Кога Јуриј на 12 април 1961 година со бродот „Восток 1“ полетал во вселената, Ана не се возгордеала: останала скромна селанка која со солзи во очите се молела за безбедно враќање на својот син. Дури и по трагичната смрт на Јуриј во авионска несреќа во 1968 година, таа продолжила да живее достоинствено, пречекувајќи илјадници луѓе од целиот свет во неговиот роден дом.

Ненси Елиот Едисон – жената која не дозволила нејзиниот син да се откаже од себе

Кога Томас Едисон бил момче, неговото школување доживеало целосен крах. Поради слабиот слух и расеаното внимание, учителот го прогласил за „ментално заостанат“ и неспособен за учење, испраќајќи навредливо писмо до неговите родители.
Наместо да се помири со таквата сурова пресуда, неговата мајка Ненси веднаш го испишала од училиште и одлучила самата да го образува дома. Како поранешна учителка, таа ја претворила нивната куќа во мала истражувачка лабораторија.
Подоцна, кога станал најголемиот изумител во историјата со над 1.000 патенти, Едисон со длабока почит ќе запише: „Мајка ми беше онаа што ме создаде. Беше толку искрена и толку силно веруваше во мене, што почувствував дека имам за што да живеам и дека не смеам да ја разочарам“.

Паулина Ајнштајн – мајката која ја препознала посебноста на својот син

Алберт Ајнштајн од корен го променил начинот на кој човештвото го разбира универзумот, но во раното детство бавно прозборел, што кај околината предизвикувало сериозен сомнеж.
Меѓутоа, неговата мајка Паулина Ајнштајн никогаш не се посомневала во неговиот потенцијал. Како талентирана пијанистка, таа уште на шестгодишна возраст му ставила виолина во рацете.
Музиката станала клучниот катализатор за неговото апстрактно размислување. Ајнштајн подоцна честопати велел дека неговите најголеми научни увиди во физиката и Теоријата на релативноста всушност биле родени од хармонијата и музичката инспирација што му ги всадила мајка му.

Ана Марија Моцарт – мајката на еден од најголемите музички генијалци

Кога се говори за чудото од дете Волфганг Амадеус Моцарт, историчарите речиси секогаш го нагласуваат авторитетот на неговиот амбициозен татко Леополд. Но, вистинското топло засолниште за младиот композитор била неговата мајка, Ана Марија Валбурга Моцарт.
Таа со години трпеливо патувала во неудобни кочии низ цела Европа, придружувајќи го својот син на напорните концертни турнеи во Виена, Париз и Лондон.
Во 1778 година, токму за време на една таква мачна турнеја, Ана Марија тешко се разболела и починала. Нејзината прерана загуба била еден од најтешките удари во животот на Моцарт, болка која подоцна оставила незаборавна трага во неговите најдлабоки музички партитури.