Маж доживеал срцев удар, хипотермија и повеќе скршеници во бизарна несреќа што ретко се случува

Содржина:

• Патеката се урнала под нозете додека градел надворешна складишна просторија
• „Мислев дека ова е местото каде што ќе умрам“
• Специјализираниот тим пристигнал по уште 50 минути
• Капаците од шахти денес му ги враќаат кошмарите

Патеката се урнала под нозете додека градел надворешна складишна просторија

Џоно работел во дворот пред својот дом кога земјата одеднаш попуштила.
„Само чекорев низ дворот и следното нешто што го видов беше како пропаѓам во оваа дупка“, изјави тој.
Покривката од песочник и кремен го затворала бунарот неколку стотици години. Кога конечно еродирала, тој пропаднал низ отворот и завршил во студена вода длабока околу 1,5 метри, при што ги скршил грбот и стапалото. Подоцна се покажало дека паднал во поплочен бунар од 18 век.

„Мислев дека ова е местото каде што ќе умрам“

Џоно се присети дека по падот почувствувал силен ударен бран и прскање кога слетал во „ледената вода и го скршил стапалото“.
„Мислев дека ми дошол крајот. Искрено мислев дека ова е местото каде што ќе умрам“.
Сам, повреден и во темнина, се обидел да ги повика итните служби. Но поради длабочината на бунарот, сигналот бил слаб, а службениците едвај разбирале што зборува. По околу десет до 15 минути, неговиот зет Дани ги слушнал пригушените повици.
„Тој го следеше звукот, погледна преку работ и сфати дека сум долу во бунарот“, се присети Џоно. „Му реков веднаш да ги повика противпожарната служба и брзата помош бидејќи имав тешки повреди на стапалото и ногата“.

Специјализираниот тим пристигнал по уште 50 минути

Кога противпожарната служба од Стафордшир пристигнала на местото, спасувачите сфатиле дека ја немаат потребната опрема за да го извлечат. Џоно морал да чека нов тим, додека стоел заробен во студената вода.
Вкупно бил заглавен два и пол часа. Биле потребни повеќе обиди за извлекување, бидејќи нестабилното земјиште ја отежнувало операцијата.
Кога конечно го извадиле на површината, лекарите утврдиле дека повредите се сериозни, а долгото чекање во ледени услови предизвикало хипотермија.
„Подоцна дознав дека сум го скршил грбот на четири места, покрај тоа што претрпев сериозни повреди на стапалото и зглобот“, откри тој.
„Откако ме спасија и ме пренесоа во болница, моето тело влезе во шок и доживеав срцев удар“, објасни тој. „Поминав три недели во болница и три месеци прикован за кревет. Постоеше можност никогаш повеќе да не одам нормално. Го искршив петичниот дел, го дислоцирав зглобот и го скршив грбот на четири места“.

Капаците од шахти денес му ги враќаат кошмарите

По несреќата, Џоно мора да користи инвалидска количка и патерици. Страда од посттрауматски стрес и развил страв од шахти. Лекарите му дале 50 проценти шанса никогаш повеќе да не прооди, но тој вели дека нема да се предаде.
„Сѐ уште се борам со кошмари, флешбекови и ПТСД. Дури и самата глетка на капаци од шахти може да ми ги разбуди сеќавањата за тоа што се случи“, рече Џоно. „Сѐ уште сум на патерици, понекогаш користам инвалидска количка, но јас сум борец и нема да дозволам ова да ме победи“.