Медицински пробив: Свински бубрег бил замрзнат повеќе од една година, а по одмрзнувањето успешно трансплантиран кај животно

Содржина:

• Шест часа за срце, 36 часа за бубрег и повеќе од 100 илјади луѓе во ред
• Во bioRxiv трудот бубрегот станува цврст како стакло
• Розова боја и урина веднаш по пресадувањето
• Минус 150 степени и криопротектори против остри кристали мраз
• Железен оксид во наночестички го прави одмрзнувањето побезбедно
• Од стаорци во 2023 до свински органи по десетдневно складирање во 2025
• Месеци за да се најде совршено соодветен пациент

Шест часа за срце, 36 часа за бубрег и повеќе од 100 илјади луѓе во ред

Вообичаено, донорските органи мора да се пресадат во рок од само неколку часа или денови, бидејќи во спротивно брзо ја губат својата биолошка виталност. Срцето или белите дробови мора да се трансплантираат приближно во рок од шест часа по нивното вадење, додека бубрезите во специјални услови можат да се чуваат најмногу до 36 часа. Вака строгите временски рокови сериозно ја отежнуваат работата на хирурзите, бидејќи соодветниот компатибилен орган не успева секогаш навреме да стигне до оддалечениот пациент. Само во САД, повеќе од 100 илјади луѓе моментално чекаат спасоносна трансплантација.

Во bioRxiv трудот бубрегот станува цврст како стакло

Во научното истражување објавено на платформата bioRxiv, тимот предложи револуционерен начин за продолжување на рокот на складирање на органите преку витрификација, односно длабоко замрзнување на ткивата до цврста состојба налик на стакло. Истражувачите успеаја да ги задржат свинските бубрези во таква состојба повеќе месеци, а во еден случај подолго од 12 месеци. По одмрзнувањето, органите им беа успешно хируршки пресадени на свињи.

Розова боја и урина веднаш по пресадувањето

Експериментот засега е објавен како препринт, односно научен труд кој се уште ја минува фазата на независна стручна рецензија. Сепак, првичните резултати се исклучително охрабрувачки: пресадените бубрези ја вратија природната розова боја, а животните веднаш почнаа да лачат урина. Тоа се клучните показатели дека крвотокот и филтрирачката функција на органите се целосно обновени.

Минус 150 степени и криопротектори против остри кристали мраз

За постапката на витрификација, ткивото претходно темелно се натопува со специјален раствор од криопротектори, кои ги штитат клеточните мембрани од смртоносното создавање на остри кристали мраз. Потоа органот постепено се лади на екстремна температура од приближно −150 степени Целзиусови. При температури под −120 степени, според научниците, органот може да остане непроменет и стабилен исклучително долг временски период.

Железен оксид во наночестички го прави одмрзнувањето побезбедно

Сепак, самото замрзнување не е најтешкиот дел од предизвикот, туку неговото безбедно затоплување. Доколку затоплувањето е нерамномерно, температурните разлики можат буквално да ги распукаат ткивата. За да се избегне ова, научниците во заштитниот раствор додале магнетни наночестички од железен оксид. При нивна активација со надворешно радиофреквентно поле, тие овозможуваат топлината брзо и подеднакво да се распореди низ целата длабочина на органот, драстично намалувајќи го ризикот од структурни оштетувања.

Од стаорци во 2023 до свински органи по десетдневно складирање во 2025

Ова е директно продолжение на повеќегодишната научна работа на тимот. Во 2023 година тие успешно трансплантираа витрифицирани бубрези кај стаорци, а во 2025 година ја потврдија функционалноста на технологијата кај свински органи по десетдневно складирање.

Месеци за да се најде совршено соодветен пациент

Крајната цел на научниците е оваа технологија да се примени за долготрајно чување на човечки донорски органи. Доколку методот влезе во секојдневната клиничка пракса, болниците и медицинските центри ќе можат со месеци да ги чуваат донорските бубрези, со што лекарите ќе имаат доволно време да го пронајдат совршениот генетски соодветен пациент и без брзање да организираат меѓународен транспорт. Сепак, прилагодувањето на технологијата за човечкото тело останува сложен потфат. Пред да започнат клиничките испитувања кај луѓе, неопходно е да се реши прашањето за рамномерно затоплување на уште поголеми органи, како и да се обезбеди безбедно испирање на криопротекторите за да се елиминира секој потенцијален токсичен ефект врз организмот.