Мислел дека ќе ја реновира куќата, а потоа зад ѕидот открил влез во подземен град: Под земјата се криеле дури 20.000 луѓе
Длабоко под куќите и улиците во централна Турција се крие цел древен град со тунели, простории за живеење, цркви, штали и длабоки бунари за вентилација. Во тоа подземје некогаш живееле, работеле и наоѓале засолниште илјадници луѓе, заедно со својот добиток и со резервите храна што им биле потребни за преживување.

Содржина:
- Деринкују во Кападокија денес е едно од најнеобичните археолошки наоѓалишта во светот
- Во 1963 година, еден жител урнал ѕид во подрумот и отворил премин кон лавиринт
- Најмалку осум нивоа се спуштаат до длабочина од околу 85 метри
- Тркалезните камени врати се затворале само од внатрешната страна
- Фригијците и раните христијани го претвориле каменото подземје во засолниште од прогон
Деринкују во Кападокија денес е едно од најнеобичните археолошки наоѓалишта во светот
Овој подземен град се наоѓа во познатиот регион Кападокија и не е само остаток од минатото, туку доказ за тоа колку далеку можела да оди човечката снаодливост кога опстанокот зависел од каменот, воздухот, водата и тајните премини под земја.

Во 1963 година, еден жител урнал ѕид во подрумот и отворил премин кон лавиринт
Приказната за современото откривање звучи како сцена од филм. За време на реновирање на својата куќа, локален човек случајно дошол до скриен влез што водел кон мистериозен подземен систем. Зад обичен ѕид се појавил пат кон град што со векови бил скриен под површината.

Најмалку осум нивоа се спуштаат до длабочина од околу 85 метри
Деринкују не бил привремено скривалиште, туку целосно опремен подземен урбан систем. Во него имало простории за живот, места за молитва, штали, складишта и ходници што поврзувале различни делови од градот. Се проценува дека во него можеле да се засолнат до 20.000 луѓе, заедно со добитокот и храната.

Тркалезните камени врати се затворале само од внатрешната страна
Градот бил изграден со јасна намера да одбрани живот. Масивните врати спречувале непријателите да навлезат внатре, а генијалните вентилациони оски овозможувале постојан дотек на свеж воздух. Подземните извори обезбедувале чиста вода, што го правело засолништето способно да издржи долги периоди на опасност.
Фригијците и раните христијани го претвориле каменото подземје во засолниште од прогон
Историчарите веруваат дека комплексот низ вековите го користеле повеќе цивилизации. Меѓу нив биле Фригијците, но и раните христијани за време на римските и византиските прогони. Токму затоа Деринкују останува место што и денес им пркоси на современите архитектонски сфаќања.

Коментирај анонимно