Научниците создадоа мравки со тело на работник и глава на војник – во лабораторија се родени првите „нановојници“

Кај мравките од една иста колонија, димензиите на телото и главата можат драстично да се разликуваат. Малите работници и војниците со огромни глави можат да изгледаат речиси како сосема различни животински видови.
Биолозите со децении истражуваат како од генетски идентични ларви на ист вид настануваат толку различни телесни форми и дали овие анатомски пропорции можат намерно да се променат со директно мешање во нивниот ран ембрионален развој.

Научниците создадоа мравки со тело на работник и глава на војник - во лабораторија се родени првите „нановојници“

Кај фејдоле, ситните работници и војниците со масивни вилици живеат како две тела во една колонија

Како идеален модел за вакви истражувања се покажаа мравките од родот фејдоле (Pheidole), кај кои морфолошката поделба на ситни работници и крупни војници е исклучително силно изразена.
Работниците неуморно собираат храна и извршуваат бројни секојдневни задачи длабоко во внатрешноста на мравјалникот. Војниците, вооружени со масивни глави и моќни вилици, се задолжени за одбрана на гнездото од непријатели и за дробење на тврдите семиња.

Исхраната, хормоните и феромоните одлучуваат по кој пат ке тргне ларвата

Разликите меѓу овие две касти се формираат уште пред ларвата да се трансформира во возрасен инсект. Тие не зависат само од нејзината генетска програма, туку пред сe од надворешните услови на средината.
Квалитетот на исхраната, хормоналните сигнали и феромоните што ги лачат другите членови на заедницата пресудно одредуваат каква ке стане младата единка. Тоа покажува дека социјалната структура на мравјалникот директно ја диктира физичката градба на неговите жители.

Канадски тим ги следеше антените и стигна до труд во ПНАС

Тим биолози од Канада успеа детално да открие колку цврсто е поврзан растот на одделните делови од телото на мравката и какви промени можат да настанат доколку намерно се наруши природната усогласеност на нивниот развој.
Истражувачите особено се фокусираа на антените, кои за овие инсекти се клучни сетилни органи за ориентација во просторот и за меѓусебна комуникација преку хемиски сигнали. Резултатите од откритието неодамна беа објавени во престижното научно списание ПНАС (PNAS).

Над 565 видови од музејските збирки покажаа каде се прекинува пропорцијата

Мерењата покажаа дека внатре во секоја одделна каста, покрупните единки секогаш развиваат пропорционално подолги антени.
Но кога научниците ги споредиле работниците со војниците, оваа правопропорционална зависност целосно се прекинала. Иако војниците се значително помасивни од работниците, големината на нивните антени останува речиси идентична.
За да потврдат дали овој биолошки феномен е универзален, истражувачите комбинираа лабораториски експерименти, теренски примероци и детална анализа на над 565 различни видови мравки фејдоле од музејските збирки ширум светот.

Возрасните војници испракаат сигнал што го сопира рагањето на нови војници

Откако го дефинираа овој механизам, научниците изведоа лабораториски експеримент со вештачко модифицирање на социјалната средина и хормоналните патишта за време на метаморфозата на ларвите.
Клучен фактор се покажал специјалниот сигнал што го лачат постојните возрасни војници со цел да го потиснат развојот на нови војници во гнездото.

Со нарушени сигнали се појавија хибриди со мало тело и војничка глава

Со манипулација на овие сигнали, биолозите успеаја да создадат уникатни хибридни мравки со тело на мал работник, но со масивна глава и вилици на вистински војник.
Токму овие лабораториски создадени инсекти истражувачите ги нарекоа „нановојници“.

„Нановојниците“ веројатно не би преживеале во дивината, но покажуваат како природата создава нови форми

Овој лабораториски успех претставува клучен доказ дека анатомската поврзаност меѓу различните органи кај живите суштества не е крута и неподвижна.
Еволутивниот развој поседува моќ да зачува една пропорција, додека истовремено целосно ослободува друга. Иако научниците нагласуваат дека вакви необични нановојници веројатно не би преживеале во дивината бидејки немаат конкретна еволутивна предност, истражувањето отвора нови хоризонти во разбирањето на тоа како низ природната селекција настануваат нови телесни форми во природата.

Коментирај анонимно

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *