„Отидов на нудистично крстарење со 2000 голи луѓе. Еве како беше навистина!“

Патник откри како е навистина да се отиде на нудистичко крстарење – а, со тоа и да понесете помалку багаж, која е една од главните поволности.

Пишувајќи анонимно на „Редит“, мажот, на возраст од 67, ги покани другите корисници „да го прашаат нешто“ за искуството.

Тој резервирал крстарење преку туристичката компанија со седиште во Тексас, „Bare Necessities“, која работи со чартер за бродови од 1990 година.

Неименуваниот маж напиша дека бил на крстарење на карневал со 2.000 патници и со неговата 61-годишна сопруга на седумдневно патување од Тампа, Флорида, до Мексико и Хондурас. Тој им повтори на другите корисници на „Редит“ дека патувањето – неговото прво нудистичко крстарење – „не било крстарење со свингери или слично“.
Објаснувајќи ги работите на нудистичкото крстарење, тој откри дека капетанот „обично дава соопштение по излегувањето од пристаништето кога може да се извади облеката“ и обично тоа било околу триесет минути по тргнувањето. Истото потоа се случува обратно, кога бродот почнува да се приближува до своето следно пристаниште.

Тој додаде дека луѓето „обично ја користат можноста да бидат голи бидејќи тоа е поентата на крстарењето“.

Од страна на персоналот, тој рече дека сите работници на крстарењето биле облечени „освен едно машко/женско дуо“ кое настапувало во театарот.

Тој рече дека според негово разбирање, ниту еден вработен не е „обврзан“ да работи на разголените чартери доколку не се чувствува удобно. Многумина коментатори беа заинтригирани за тоа каква била толпата на разголеното крстарење, а човекот ја даде својата искрена пресуда.

Тој напиша: „Несомнено, имаше релативно малку помлади двојки и сите беа дефинитивно постари. Секако, повеќето беа на возраст од 50 до 70 години. Многу геј мажи. Немаше многу геј жени. Тоа е толпа која прифаќа се“.
Некои луѓе, исто така, го прашале човекот за нивоата на привлечност на бродот, а човекот одговорил дека „се чини дека крстарењата се наменети за луѓе кои сакаат да јадат и да лежат наоколу, па затоа имало многу дебели луѓе“.

Севкупно, тој рече: „20 проценти привлечни, 20 проценти просечни, 60 проценти непривлечни“.

Кога станува збор за националностите, повеќето од посетителите на крстарењата биле Американци, но имало и некои Европејци и Австралијци.

Тој објасни: „Сите знаат дека не можете да фотографирате други луѓе. Бев многу помалку загрижен овде отколку на нудистички плажи. Речиси никој немаше телефони со нив надвор од нивната кабина. Имаше многу вработени од чартер-компанијата чија задача беше да спроведува добро однесување“.

Хигиената беше уште една грижа меѓу читателите, но човекот откри дека сите посетители на крстарењето си земале пешкир за да седат и дека имало чисти крпи „на целиот брод“.

Додека поголемиот дел од крстарењето бил гол, мажот објасни дека облеката се носела во одредени периоди.

„На пример, „се бараше облека во главната трпезарија и во специјализираните ресторани“.

Всушност, тој забележал дека „многу луѓе главно се облекувале навечер, откако го поминале денот голи на сонце.

„Значи, после 18 часот, имаше чудна мешавина од голи, нормално облечени и жени облечени во секси облека, како проѕирни блузи“.

Сумирајќи го своето прво голо искуство со ваков тип на крстарење, човекот заклучил: „Беше прекрасно. Одлично време и можност да направите куп забавни работи голи (плажи, одморалишта, танцување, да бидете во барови итн.). Мојата партнерка уживаше“.