„Раскинав со дечко ми откако тој го покри целиот мебел со чаршафи кога имав менструација. Капак на сѐ беше тоа што му го кажа мајка му. Дали погрешив?“

Се викам Марија и имам 28 години, околу 6 месеци бев во врска со Мартин кој има 30 години. Работите на почетокот изгледаа во ред, но гледајќи наназад, имаше црвени знамиња што ги игнорирав. Во првите пет месеци, Мартин секогаш наоѓаше изговори за да ме спречи да дојдам кај него кога имав менструација. Тој би рекол дека е зафатен со работа или неговото семејство го посетува. На почетокот не ги поврзав точките.

Минатиот месец конечно завршив во неговиот стан за време на менструацијата. Дојдов после работа и тоа што го видов ме остави без зборови. Секое парче мебел беше покриено со бели чаршафи. Каучот, фотелјите, столовите за јадење, дури и неговата канцелариска фотелја – сето тоа обвиено во чаршафи како некаква чудна опседната куќа.

Кога го прашав Мартин за тоа, тој лежерно рече: „О, само помислив дека би било добро да го заштитам мебелот оваа недела“. Збунета, прашав што сака да каже. Тој одговори: „Знаеш, поради твоето… време во месецот. Не сакам никакви несреќи да ни ги уништат работите“.

Бев бесна и му реков дека во моите 16 години менструација, ниту еднаш не сум прокрварила низ облеката на мебелот. Тој само ги крена рамениците и рече: „Подобро спречити него лечити, извини душо“.

Остатокот од вечерта непринципиелно одбив да седам на кој било од мебелот покриен со чаршафи. Мартин постојано инсистираше дека претерувам. Имавме голема кавга каде што му реков дека е понижувачко и направи да се чувствувам како да ме гледа како нечиста. Тој возврати велејќи дека само е практичен и внимава на своите работи.

Пресвртот дојде кога мајката на Мартин се јави за време на нашата расправија. Таа ја слушна нашата дискусија и извика: „О, Џејк, ти си толку внимателно момче! Добро сум те воспитала“. Излегува дека таа секогаш го правела истото за да го „заштити мебелот“ кога таа или сестрите на Мартин имале менструација. Мартин искрено мислеше дека ова е нормално однесување.

Се обидов да им објаснам на двајцата зошто ова е проблематично, но тие едноставно не сфатија. Мајката на Мартин дури ни понуди да ни купи „навлаки за мебел за менструален период“ како подарок. Најучтиво одбив додека внатрешно врескав.

Последната капка дојде кога го слушнав Мартин како му кажува на својот пријател за ситуацијата, смеејќи се за тоа како „жените се толку емотивни поради ништо“. Ги грабнав работите и веднаш заминав.

Мартин упорно ми ѕвони и ми се извинува во пораки, но ме обвинува мене дека сум премногу чувствителна. Некои од нашите заеднички пријатели мислат дека претерав и треба да му дадам уште една шанса бидејќи се забавуваме само шест месеци и тој не мислеше ништо лошо со тоа што го направи. Но, другите се ужаснати и велат дека добро е што му раскинав.

Значи, дали претерувам поради прекин на шестмесечната врска поради некои чаршафи и неговата параноја од менструален период?