Социјалните мрежи го намалуваат нашиот опсег на внимание, но видеоиграта може да биде изненадувачки лек
„Дигитална деменција“ е нов термин што сѐ почесто го користат докторите. Иако сѐ уште не е официјална медицинска дијагноза, за него сѐ повеќе се дискутира во научните кругови.
Зад него стои едноставна, но вознемирувачка идеја: начинот на кој го користиме екранот може да го менува начинот на кој внимаваме, паметиме и размислуваме. Но приказната не завршува со телефонот како виновник. Истите екрани, кога бараат активна игра, избор и стратегија, можат да го поттикнат мозокот наместо да го заморат.

Содржина:
- Во Јужна Кореја лекарите забележале млади луѓе со заборавеност и послабо внимание
- 35 студии го поврзуваат пасивното скролање со когнитивно преоптоварување кај младите
- Еден час акциона игра донел побрза реакција и поголема точност
- „Брза храна“ за мозокот или балансиран оброк зависи од изборот пред екранот
Во Јужна Кореја лекарите забележале млади луѓе со заборавеност и послабо внимание
Концептот потекнува од Јужна Кореја, каде што лекарите забележаа дека сѐ повеќе млади луѓе покажуваат знаци на намалување на меморијата и вниманието, поврзани со прекумерната употреба на паметни телефони и социјални мрежи.
Терминот се однесува на модел во кој постојаната изложеност на екрани ги нарушува когнитивните функции што вообичаено се развиваат преку интеракција во реалниот свет. Овие рани извештаи опишуваат проблеми како што се заборавеност, тешкотии со фокусирањето и општо намалување на опсегот на внимание.
Најизложени на ризик се младите луѓе, бидејќи нивниот мозок сѐ уште се развива. Содржините во кратка форма, брзото прелистување, односно скролање, и постојаните известувања го поттикнуваат површното внимание. Со тек на време, ова го тренира мозокот да претпочита кратки изблици на внимание наместо континуирано и подлабоко размислување, што објаснува зошто научниците изразуваат загриженост.

35 студии го поврзуваат пасивното скролање со когнитивно преоптоварување кај младите
Истражувањата ја поврзуваат тешката употреба на дигитални уреди со намалено внимание и ослабена меморија. Студиите доследно пријавуваат послабо одржливо внимание и полесна заморливост кај луѓето кои поминуваат долги периоди во постојано скролање на социјалните мрежи.
Студијата на Чаарани и соработниците дополнително ги потврдува овие грижи. Беше утврдено дека децата кои користеле дигитални содржини неколку часа дневно имале повисоки резултати за проблеми со вниманието и симптоми поврзани со дефицит на внимание.
Друга обемна научна анализа на 35 студии за дигиталните навики покажа дека пасивното скролање е постојано поврзано со когнитивно преоптоварување кај младите.
Во суштина, мозокот се учи да бара постојана новина наместо фокус. Постојаната изложеност на содржини со брзи резови ја слабее длабоката концентрација и го тренира мозокот да работи само при високи нивоа на стимулација. Затоа секојдневните задачи почнуваат да изгледаат здодевни во споредба со дигиталниот ритам.

Еден час акциона игра донел побрза реакција и поголема точност
Додека телефоните, содржините во кратка форма и пасивното скролање претставуваат проблем, студиите покажуваат дека сите форми на време поминато пред екран не делуваат исто. За разлика од скролањето, играњето видеоигри е активен и наменски процес што бара фокус, донесување одлуки и брзо размислување.
Студијата спроведена од Мартинез и соработниците откри дека неделното играње видеоигри предвидува подобра работна меморија, планирање и ментална флексибилност.
Друга студија на Ли и соработниците, користејќи снимање на мозочната активност, покажа дека еден час играње акциони игри ја подобрува брзината на реакција и точноста, демонстрирајќи јасен когнитивен поттик од интерактивната игра.
Социјалните мрежи и видеоигрите се потпираат на сосема различни когнитивни процеси. Социјалните мрежи поттикнуваат кратки изблици на внимание и пасивна потрошувачка, додека видеоигрите зависат од одржлива ангажираност, донесување одлуки и решавање проблеми.
„Брза храна“ за мозокот или балансиран оброк зависи од изборот пред екранот
Пасивните навики, како долгите сесии на скролање, се поврзани со намалување на вниманието и емоционална исцрпеност. Спротивно на тоа, активните навики како играњето видеоигри се поврзани со подобрување на вниманието, меморијата и когнитивната контрола.
На крајот, самиот екран можеби не е главниот проблем. Начинот на кој човекот избира да комуницира со него ја одредува крајната последица.
Пасивното скролање е во суштина „брза храна“ за мозокот, додека видеоигрите, во многу случаи, се значително поблиску до балансиран оброк за развивање на когнитивните способности.

Коментирај анонимно