Трчав 5 километри секој ден во текот на 28 дена: Еве што се случи со моето тело

Содржина:

• Со мало дете што не спие доволно, работен ден и два тренинга за сила неделно
• Дождлива вечер, непроспиена ноќ и лента што ги направи 5 километри двојно подолги
• Деветтиот ден беше најтежок, а до дваесеттиот трчањето стана автоматски дел од денот
• „Помалку се однесува на самата дистанца, а повеќе на толеранцијата на оптоварување“
• Последниот тест беше под 20 минути и 30 секунди, а во чучњеви падна личен рекорд

Со мало дете што не спие доволно, работен ден и два тренинга за сила неделно

Не започнав од нула, но не бев ниту во врвна тркачка форма. Веќе извесно време тренирав прилично несериозно – колку да ја одржам формата, но недоволно за вистински напредок.
Знаев дека 5 километри се изводливи во кој било поединечен ден, но вистинското прашање беше како ќе изгледа тоа да се повтори 28 пати по ред, со мало дете кое не спие доволно, редовна работа и сите секојдневни обврски.
Во исто време продолжив и со тренинзите за сила двапати неделно, главно затоа што не сакав моите резултати во фитнес сала драстично да паднат.

Дождлива вечер, непроспиена ноќ и лента што ги направи 5 километри двојно подолги

Планот – ако тоа воопшто може да се нарече план – беше да одржам сè на стабилно ниво и да видам што прво ќе „попушти“. Во текот на првата недела, трчањето почесто делуваше како товар отколку како задоволство.
Неколку тренинзи следуваа веднаш по враќањето од работа, кога мотивацијата беше ниска. Една дождлива вечер беше особено тешка, а друг тренинг беше одработен доцна навечер по непроспиена ноќ, исклучиво затоа што морав да го исполнам предизвикот.
Во една пригода, за време на паузата за ручек, одлучив да користам лента за трчање во фитнес сала – што се покажа како голема грешка. Пет километри во затворен простор изгледаа двојно подолги отколку на отворено.

Деветтиот ден беше најтежок, а до дваесеттиот трчањето стана автоматски дел од денот

До втората недела заморот почна да се натрупува. Недостигот на енергија и тешките нозе создаваа чувство дека не станувам поподготвен, туку само поуморен.
Сепак, некаде на средината од предизвикот работите станаа полесни. Телото почна да го прифаќа ритамот, а одлуката дали да се трча престана да биде секојдневна борба.
Ендру Трејси, директор за фитнес во британското издание на списанието „Men’s Health“, ја објаснува логиката што стои зад секојдневните фитнес-предизвици:
„Ако сакате некоја навика навистина да стане трајна – до тој степен што ќе се изведува речиси автоматски – тогаш нејзиното секојдневно спроведување може значително да го намали заморот од донесување одлуки и потребата од долго размислување. Едно истражување објавено во списанието European Journal of Social Psychology покажа дека во просек се потребни 66 дена за некое дејство да стане автоматска навика, но и дека секојдневното повторување значително го забрзува тој процес.“
Сепак, тој посочува дека екстремните предизвици на социјалните мрежи можат да бидат непромислени доколку не се приспособени на поединецот, иако постојат бројни докази во прилог на градењето секојдневна дисциплина која позитивно се одразува врз сите останати аспекти од животот.

„Помалку се однесува на самата дистанца, а повеќе на толеранцијата на оптоварување“

За оние што се почетници во трчањето, важен совет дава Дајн Макибен Рајс, директорка на клиниката за спортски повреди „Валидус“:
„Трчањето 5 километри секој ден во текот на 28 дена помалку се однесува на самата дистанца, а повеќе на толеранцијата на оптоварување. За повеќето луѓе, 5 километри дневно претставуваат прилично големо зголемување на вкупниот волумен, особено ако претходно не трчале редовно. Најсилните научни докази укажуваат дека токму наглите скокови во тренажното оптоварување – а не самата дистанца – се главната причина за повреди кај тркачите.“
Околу една третина од рекреативните тркачи секоја година се здобиваат со некаква повреда поради преоптоварување, како што се воспаленија на тетивите, болки во потколеницата и болки во коленото. Причината е што на мускулно-скелетното ткиво му е потребно повеќе време за адаптација отколку на кардиоваскуларниот систем.
Затоа за почетниците е многу побезбедно постепено зголемување на обемот за 5 проценти неделно.

Последниот тест беше под 20 минути и 30 секунди, а во чучњеви падна личен рекорд

До последниот ден не чувствував нетрпение предизвикот побрзо да заврши, што само по себе е голем успех. Го заокружив со контролен тест на 5 километри, кој го истрчав за нешто помалку од 20 минути и 30 секунди – мојот најбрз резултат оваа година, иако четири недели немав ниту еден ден за одмор.
Уште поинтересно беше тоа колку брзо телото се приспособи на секојдневниот ритам. Кога станува збор за тренингот за сила во фитнес сала, се случи токму спротивното од очекуваното: наместо пад на силата, на крајот од предизвикот поставив личен рекорд во чучњеви со две повторени серии.
Што се однесува до телесниот состав, немаше драстични промени – не изгубив мускулна маса, но не го намалив ниту процентот на телесни масти, веројатно затоа што внесував повеќе храна за да ја надоместам потрошената енергија.
Секојдневното трчање не е нешто што би го препорачал како долгорочна практика без одмор, но како краток и контролиран период на доследност, тоа гради челична навика, го подигнува основното ниво на кондиција и докажува дека телото може да издржи многу повеќе отколку што мислиме.