Туу, таман планирав да одам во теретана, ама ништо: Студија открива дека вежбањето НЕ прави да живееме подолго, туку да се биде премногу активен дури и го поттикнува стареењето

Со децении ни беше кажано дека вежбањето што е можно повеќе е клучно за да се избегне рано гробно место. Но, сега академиците во Финска ја оспорија вековната логика откако открија дека да се биде премногу активен не мора да значи дека го продолжува животот.

Експертите од Универзитетот во Јиваскила ги испитуваа навиките за вежбање и биолошката возраст на илјадници учесници. Резултатите открија како најактивните возрасни лица имале најмалку шанси да умрат во текот на 45-годишното истражување. Сепак, врската во голема мера избледе кога беа вклучени факторите на животниот стил, како што се пушењето и алкохолот.

Тоа значи дека, теоретски, луѓето кои вежбаат повеќе може да живеат подолго само затоа што следат здрава исхрана, многу спијат и се социјални, за разлика од тоа колку време поминуваат во теретана.

Всушност, да се биде меѓу најдобрите фанатици за вежбање може да го поттикне биолошкото стареење за речиси две години, сугерираат резултатите. Претходните студии сугерираат дека вежбањето е поврзано со забавување на овој внатрешен процес.

Истражувачите испитувале повеќе од 11.000 пара близнаци, на возраст од 18 до 50 години на почетокот на студијата, кои биле следени од 1975 до 2020 година.

Тие пополнуваа прашалници за нивните нивоа на физичка активност, кои ги категоризираа како седентарен (13,4 проценти), умерено активни (36,7 проценти), активни (38,7 проценти) или високо активни (11,2 проценти). Истражувачите не споделија колку време луѓето треба да поминат во вежбање за да спаѓаат во секоја категорија.

Тимот, исто така, земал примероци од крв за да го следи биолошкото стареење – стапката со која лицето старее физички.

За да ја пресметаат нивната биолошка старост, истражувачите ги испитувале промените во ДНК, кои ги одразуваат факторите кои влијаат на животниот век, како што се гените, навиките во исхраната и вежбањето.

Резултатите покажуваат дека оние кои биле умерено активни, активни или високо активни имале 15 до 23 отсто помали шанси да умрат во текот на 45-годишното истражување отколку оние кои биле седентативни.

Меѓутоа кај оние кои пушат и пијат алкохол податоците покажаа дека има само седум отсто пад на смртните случаи кај активната група во споредба со групата која има седентарен начин на живот, без „дополнителни придобивки обезбедени од повисоките нивоа“ на вежбање.

Истражувачите рекоа дека ова е „извонредно“.

И анализата на податоците од крвта покажа дека оние кои најмалку вежбале имале најстара биолошка возраст – но и оние кои вежбале најмногу. Најактивните биле 1,3 години биолошки постари од оние кои биле умерено активни и 1,8 години постари од оние кои биле активни.

Истражувачите сугерираат дека, наместо високите нивоа на вежбање кои го намалуваат ризикот од рана смрт, да се биде активен е едноставно показател за целокупниот здрав начин на живот.