Вистински мед или обичен шеќерен сируп? Внимавајте на овие знаци пред да го купите
Медот е еден од највредните природни производи, но истовремено и намирница кај која просечниот купувач најтешко може на прв поглед да процени што навистина купува. Бојата, мирисот, густината и вкусот драстично варираат во зависност од видот на медот и растенијата од кои пчелите го собирале нектарот, а на пазарот, за жал, често се пласираат и фалсификати со сомнителен квалитет.

Содржина:
- Ако на етикетата има гликозен сируп, тоа не е природен мед
- Багремовиот може да биде речиси проѕирен, а шумскиот речиси црн
- „Ушеќерениот“ мед не е расипан, туку често е знак дека не бил прегреан
- Благиот пецкав вкус во грлото кажува повеќе од бојата во теглата
- Капка во вода, кибрит или салфетка не можат сигурно да го откријат фалсификатот
Ако на етикетата има гликозен сируп, тоа не е природен мед
Еден од првите и најважни чекори при купувањето е внимателно читање на декларацијата. На етикетата мора јасно да биде наведено дека производот е 100% чист природен мед, со точно географско потекло и податоци за пчеларот. Доколку во составот се споменуваат гликозен сируп, шеќерен сируп или дополнителни вештачки засладувачи, тогаш во рацете држите индустриски фалсификат.

Багремовиот може да биде речиси проѕирен, а шумскиот речиси црн
Кај народот сè уште владее длабоко вкоренето верување дека вистинскиот мед мора задолжително да биде со темна боја, но тоа е потполна заблуда. Природниот квалитетен мед може да има речиси бела нијанса, светложолта, златна, килибарна, па сè до темнокафеава и речиси црна боја.
Сè зависи исклучиво од ботаничкото потекло на нектарот. На пример, багремовиот мед по природа е исклучително светол, проѕирен и останува течен со месеци, додека ливадскиот, костеновиот или шумскиот мед, односно медецот, имаат значително потемни тонови и побогат минерален состав. Затоа само врз основа на визуелната нијанса не може да се заклучи дали медот е природен.

„Ушеќерениот“ мед не е расипан, туку често е знак дека не бил прегреан
Уште една огромна заблуда е дека кристализираниот мед е стар или вештачки направен. Во реалноста, вистината е токму спротивна: кристализацијата е потполно природен физичко-хемиски процес кој претставува една од најдобрите потврди дека медот не бил термички уништен или пастеризиран со прекумерно загревање.
Брзината со која медот кристализира зависи од природниот сооднос на глукозата и фруктозата, како и од температурата на чување. Сончогледовиот и репкиниот мед можат да кристализираат за само неколку недели по вадењето од кошницата, додека чистиот багремов мед поради високото ниво на фруктоза може да остане течен и повеќе од една година.

Благиот пецкав вкус во грлото кажува повеќе од бојата во теглата
Вистинскиот пчелен мед секогаш се одликува со специфична и сложена арома. Багремовиот е нежен, благ и цветен, липовиот мед има препознатлива свежа билна нота, додека планинскиот и ливадскиот мед носат богат, повеќеслоен и интензивен вкус кој остава пријатно благо пецкање во грлото.
Доколку медот има исклучиво агресивен, рамен и шеќерен вкус без никаква билна позадина, постои голема веројатност пчелите да биле хранети со шеќерен шербет или, пак, во теглата да е додаден индустриски сируп.

Капка во вода, кибрит или салфетка не можат сигурно да го откријат фалсификатот
На социјалните мрежи редовно кружат разни „магични тестови“ за проверка на медот, од капнување во чаша ладна вода, палење со кибрит и размачкување на салфетка, до вртење на теглата за да се формира воздушен меур. Стручните технолози и пчелари предупредуваат дека ваквите домашни методи не се научно веродостојни.
Начинот на кој медот се раствора во вода или се однесува на хартија зависи пред сè од процентот на влага и температурата, а современите фалсификати се направени со таква густина што лесно можат да ги „положат“ овие аматерски тестови. Најсигурен начин да се заштитите и да внесете вистински лек во вашиот дом е секогаш да купувате директно од проверени, локални и регистрирани пчелари во кои имате лична доверба.

Коментирај анонимно