„Војаџер 1“ е на пат да достигне растојание од еден светлосен ден од Земјата

Содржина:

• На 18 ноември часовникот на НАСА ќе го одброи денот кога сигналот ќе патува подолго од 24 часа
• До Сонцето му недостигаат уште два месеца, затоа што Земјата сега е 81 милион километри подалеку
• Јо со вулкани, Европа со мазна површина и Ганимед со сложен релјеф ја носат тежината на мисијата
• Во 1990 година камерата се сврте назад и ја остави „Бледа сина точка“
• Во 2012 година „Војаџер 1“ ја премина хелиопаузата, но не престана да испраќа податоци
• Ортовиот облак чека по 300 години, а излезот од него по околу 30.000 години
• Речиси 50 години патување за една светлосна ден-дистанца

На 18 ноември часовникот на НАСА ќе го одброи денот кога сигналот ќе патува подолго од 24 часа

Овој историски момент ќе се случи на 18 ноември. За следење на овој потфат, достапен е и специјален часовник на НАСА кој го одбројува времето до овој значаен миг во вселенското истражување.

До Сонцето му недостигаат уште два месеца, затоа што Земјата сега е 81 милион километри подалеку

Се разбира, астрономите посочуваат дека уште поважен ќе биде датумот кога „Војаџер 1“ ќе се најде на еден светлосен ден од Сонцето, со оглед на тоа што орбитата на нашата планета постојано ја менува релативната оддалеченост. Во моментов Земјата се наоѓа во дел од својата патека каде што е подалеку од „Војаџер 1“ од вообичаено. Тоа значи дека неговиот сигнал до централната ѕвезда пристигнува околу четири минути порано.

Јо со вулкани, Европа со мазна површина и Ганимед со сложен релјеф ја носат тежината на мисијата

Мисијата на сондите „Војаџер 1“ и „Војаџер 2“ со право се смета за една од најважните во историјата на човештвото. Податоците што ги испратија во текот на изминатите децении се бесценети: благодарение на нив дознавме дека Јо е свет исполнет со активни вулкани, дека површината на Европа е изненадувачки мазна со потенцијален подземен океан, додека онаа на Ганимед е фасцинантно сложена.

Во 1990 година камерата се сврте назад и ја остави „Бледа сина точка“

Не смеат да се заборават ниту историските фотографии од прстените на Сатурн, како и прецизните мерења на Уран и Нептун. Таа слика на Земјата, направена од далечината, остана еден од најпрепознатливите погледи кон нашиот дом во историјата на вселенското истражување.

Во 2012 година „Војаџер 1“ ја премина хелиопаузата, но не престана да испраќа податоци

Иако многумина очекуваа дека сондата одамна ќе престане со работа, таа продолжи да испраќа клучни научни податоци за хелиопаузата – границата каде што сончевиот ветар се спојува со меѓуѕвездениот простор.

Ортовиот облак чека по 300 години, а излезот од него по околу 30.000 години

Навлегувањето во меѓуѕвездениот простор сепак не значи и целосно напуштање на Сончевиот систем. Пред сондата се протега огромна сферична област од ледени тела што сè уште гравитациски орбитираат околу Сонцето. При сегашната брзина, на апаратот ќе му бидат потребни околу 300 години за да стигне до внатрешниот раб на овој облак, а дури околу 30.000 години за целосно да го напушти.

Речиси 50 години патување за една светлосна ден-дистанца

На „Војаџер 1“ му беа потребни речиси 50 години непрекинато патување за да стигне до ова растојание. Сите други објекти направени од човечка рака се движат значително побавно, што на најсликовит начин ни ги доловува незамисливите размери на длабокиот космос.