Жена му оставила на омилениот таксист наследство од 500.000 евра: Кога дознал колкав данок мора да плати, се шокирал

Содржина:

• „Ве познавам вас, вам ви верувам“ станало нејзиното мало правило на такси станицата
• Од вегетаријански ресторан до хотел, а само неколкупати директно до Брисел
• Три сериозни врски, без брак, без деца и без блиски наследници
• „Inspraak 73“, згрижувачко семејство и болка што ја носел до својата 20-та година
• Две непроспиени ноќи пред повикот до нотарот
• Последен пат ја видел во 2021 година, а за смртта дознал од нотарот
• Од куќа од 500.000 евра до данок од околу 360.000 евра
• „Колку повеќе даваш, толку си побогат“

„Ве познавам вас, вам ви верувам“ станало нејзиното мало правило на такси станицата

Меѓу илјадниците негови патници била и жена која се издвојувала по скромноста и едноставноста. Се викала Ени. На почетокот била само една од многубројните муштерии, но со текот на времето почнала сè повеќе да му раскажува за себе, за својот живот и за своето минато.
„Како што растеше меѓусебната доверба, ми зборуваше за своите студии по социологија, за детството и за општествениот ангажман на кој му го посветила целиот свој живот“, открива тој.
На прв поглед, никој не би помислил дека Ени располага со значително богатство. Не се расфрлала со пари, ниту со однесувањето оставала впечаток на имотна личност. По потекло била од Гент, но со децении живеела во бриселската општина Сен Ламбер Волуве.
Речиси секоја недела патувала со воз до локалната железничка станица во Гент. Кога ќе излезела од возот и ќе тргнела кон такси станицата, меѓу сите паркирани автомобили секогаш го барала токму возилото на Јури.
„Кога ќе ме здогледаше, секогаш ќе речеше: ‘Ве познавам вас, вам ви верувам’, пред да влезе во автомобилот. Другите возачи понекогаш се шегуваа зошто одредени муштерии инсистираа да се возат исклучиво со мене, но јас само си ја вршев работата со насмевка и почит“, вели Јури.

Од вегетаријански ресторан до хотел, а само неколкупати директно до Брисел

Јури често ја возел Ени до нејзиниот омилен вегетаријански ресторан, каде што сакала да руча. Ако се задржела подолго време, па веќе не било безбедно да се враќа со воз за Брисел, ја носел до хотел во градот, каде што преноќувала.
Ени никогаш не трошела залудно. Во текот на сите тие години, едвај неколку пати го ангажирала за директно возење сè до Брисел. Сепак, зад нејзиниот скромен изглед се криел имот каков што малкумина можат да замислат: поседувала дури седум недвижности од кои остварувала приходи од издавање, но со тоа никогаш не се фалела.

Три сериозни врски, без брак, без деца и без блиски наследници

Низ бројните заеднички возења, Ени постепено почнала да му ги доверува и најинтимните детали од својата биографија.
„Ми раскажа дека во текот на животот имала три сериозни љубовни врски, но дека секоја од нив завршила несреќно“, се присетува Јури.
Ени никогаш не се омажила и немала деца, ниту блиски наследници. Нејзиниот татко починал уште додека била млада, а како единствена наследничка добила вреден семеен имот. И покрај богатството, живеела повлечено, а среќата ја наоѓала во малите средби со луѓето и во општествените вредности во кои искрено верувала.

„Inspraak 73“, згрижувачко семејство и болка што ја носел до својата 20-та година

Додека Ени зборувала за својот живот, и Јури со неа ја споделил сопствената тешка животна судбина. Неговото детство било обележано со сиромаштија и живот на маргините на општеството.
Неговата мајка во 1973 година учествувала во познатата документарна емисија „Inspraak 73“ на белгиската национална телевизија VRT. Тоа била емисија за брачен пар кој излегол од поправен дом и безуспешно се обидувал да изгради нормален живот.
„Сè што можеше дома да тргне наопаку, тргна наопаку. Поминав низ тешко занемарување и физичко насилство сè до мојата 20-та година“, открива Јури.
Имал едвај 20 месеци кога бил сместен во згрижувачко семејство, каде што под друго име живеел до својата шеста или седма година. Подоцна, неговиот очув загинал во тешка несреќа, сестра му со години се борела со ментални потешкотии, додека неговиот брат трагично си го одзел животот.
Токму смртта на братот го поттикнала Јури во 2016 година целата своја болка и животни искушенија да ги преточи во автобиографска книга со наслов „Ooit wordt het beter“ („Еден ден ќе биде подобро“). И навистина, по објавувањето на книгата, животните околности почнале полека да му се менуваат на подобро.

Две непроспиени ноќи пред повикот до нотарот

Кога во септември на домашната адреса на Јури пристигнало официјално писмо од нотарска канцеларија, тој не можел да им поверува на сопствените очи. Две ноќи со ред не можел да заспие, а дури потоа собрал храброст да се јави кај нотарот за да дознае за што точно станува збор.
Тогаш сфатил колку длабока и искрена трага оставила нивната релација врз Ени. Жената која со години се возела во неговото такси го навела како главен наследник во својот тестамент.
„Имала три блиски пријателки и на секоја од нив ѝ оставила по еден стан, но за мене ја наменила својата највредна недвижност — куќата во Мариакерке“, објаснува тој.
Ени очигледно не сакала да остави на случајот што ќе се случи со нејзиниот имот по смртта, со оглед на тоа што немала сопствено семејство. Сакала самата да одлучи кому ќе му припадне нејзиниот имот за да спречи тој да пропадне. Во тестаментот дури побарала наследниците да не знаат едни за други, со цел да се избегнат каква било љубомора и конфликти.

Последен пат ја видел во 2021 година, а за смртта дознал од нотарот

Во целата приказна постои и една тажна околност: Јури никогаш не добил прилика лично да ѝ се заблагодари.
За време на пандемијата на коронавирусот, такси бизнисот претрпел драстични промени, меѓу другото и поради појавата на платформите за дигитален превоз. Јури во 2023 година одлучил дефинитивно да ја заврши својата кариера како таксист, со што го изгубил контактот со редовните муштерии, вклучително и со Ени.
Дури од нотарот дознал дека последните години од животот ги поминала во специјализирана установа за нега, каде што починала во јули 2025 година, на 81-годишна возраст.
„Ме боли тоа што не можев барем уште еднаш да ја прегрнам додека беше жива, но сигурен сум дека знаела колку многу ќе ми значи нејзиниот гест“, со воздишка вели Јури.

Од куќа од 500.000 евра до данок од околу 360.000 евра

На хартија, Јури добил вистинско богатство: куќа чија пазарна вредност е проценета на околу половина милион евра. Сепак, веднаш по првичната радост следел шокантен финансиски удар.
Бидејќи Ени имала официјално пријавено живеалиште во регионот на Брисел, а Јури не ѝ е крвен роднина ниту член на семејството, врз наследството се применуваат екстремно високи даночни стапки кои во Брисел достигнуваат речиси 72 проценти, односно околу 360.000 евра данок.
„Немав никаков друг избор освен веднаш да ја огласам куќата за продажба. Речиси три четвртини од вредноста мора да ѝ се предадат на државата. Јас немав стотици илјади евра на заштеда за да можам од џеб да го платам тој данок“, објаснува Јури.
Од проценетите 500.000 евра, по намирувањето на даночните обврски кон бриселските власти, нему ќе му останат приближно 140.000 евра. И покрај тоа, Јури нагласува дека ова ни најмалку не го намалува значењето на хуманиот потег на Ени.
„За мене ова е непобитен доказ дека искрената добрина и подготвеноста да сослушате некого оставаат траги кои се многу подлабоки од бројките на таксиметарот. Токму затоа ја раскажувам оваа приказна. Не сум имал многу среќа во животот, но ова за мене е вистинска пресвртница“, истакнува тој.

„Колку повеќе даваш, толку си побогат“

Денес Јури работи со скратено работно време како техничар за одржување во аптекарската мрежа COOP, а паралелно развива сопствен занаетчиски бренд за пиво преку компанијата „United Beers“. Преку пивата како што се „Bavo“ и „Goedelieve“, тој им оддава почит на историските личности кои несебично им помагале на најзагрозените слоеви на општеството, а напишал и книга посветена на борбата против детската сиромаштија.
„Моето животно мото гласи: ‘Колку повеќе даваш, толку си побогат’. Носам тежок животен товар на грбот, но не дозволив да станам огорчен човек. Цел живот ме водеше една единствена филозофија: кој прави добро, добро му се враќа“, заклучува Јури.